بر لب فرزند لبخندی بزن شیشه ی بشکسته را بندی بزن
نقش خانواده در شکل گیری شخصیت فرزندان : اولین و مهم ترین محیطی که شخصیت و شکل گیری رفتار های فرزندان را پایه ریزی می نماید خانواده است و اساسی ترین دوران رشد شخصیتی و روانی هر انسان دوره کودکی اوست که گذر مناسب از این دوره تضمین کننده رشد تکاملی وی در مراحل بعدی است . هدف از پرورش فرزند ، آماده سازی او برای ورود به جامعه است که با توجه به تنوع ارزش ها و آرمان ها ی فرهنگی جامعه ، خانواده سعی می کند الگو های پرورشی فرزند خود را منطبق با آرمان های خویش انتخاب کند . همسویی و هم عقیده بودن والدین در انتخاب الگوی تربیتی و پرورشی فرزندان ، تعارض در انتخاب رفتار فرزندان را به حداقل می رساند .
الگو های تربیت فرزندان :
1- خانواده مستبد ( خودکامه )
2- خانواده مداراگر
3- خانواده آزاد منش
پس یاد بگیریم که:
1- به فرزندان خویش بیاموزیم تا دربرخورد با مسائل و مشکلات روزمره برخورد منطقی و واقع بینانه داشته باشند .
2- بیاییم قبل از آنکه پدر و مادر خوبی برای فرزندانمان باشیم ،دوست و یاورآنان باشیم .
3- از طعنه ، تمسخر و شیوه های دیگر که به تحقیر در انظار عمومی منجر می شود ، باید اجتناب کرد .
4- احساس خود باوری را در فرزندان تقویت نمائید .
5- نوجوانی دوره ای است که فقط آرامش و ملایمت می پذیرد . هر نوع نصیحت و راهنمائی زمانی مورد قبول نوجوانی قرار می گیرد که به شکل ملایم ، بدون سرزنش و انتقاد منفی بیان شود .
6- از تشویق و حمایت فرزندان دلبند خود غفلت نورزید .
7- ارتباط مستمر با مدرسه ، موفقیت تحصیلی و اخلاقی فرزندانتان را تضمین می بخشد .
8- از مقایسه کردن عزیزانتان با افراد دیگر پرهیز نمائید . هر انسان منحصر به فرد است و دارای تمایلات ، علاقه و استعداد ، توانایی و ... خاص خود می باشد .
9- توصیه می گردد بر عملکرد درسی ، رفت و آمد و موارد دیگر فرزندان دلبند خویش نظارت داشته باشید .
10- از فرزند خود انتظار نداشته باشید که از صبح زود تا شب هنگامی که به رختخواب می رود مطالعه نماید ، بدانید مغز انسان گنجایشی دارد و در بین مطالعه ها استراحت لازم است .
11- بیائیم به فرزندان خویش بیاموزیم ، هر کاری را در جای خود انجام دهد .
آموزشگاه آیت الله گلپایگانی 1
قال رسول الله صلى الله علیه و آله :
اَلنِّیَّةُ الحَسَنَةُ تُدخِلُ صاحِبَهَا الجَنَّةَ؛
نیت خوب صاحب خویش را به بهشت مى برد.